Год малой родины в Беларуси
Декабрь 1, 2015

Слова, нібыта пушынка,
Ці нават як вольны вецер,
Слова цяжкое, бы ліха,
Уладарыць у белым свеце.

Выпырхне птушкай крылатай —
Узрадуе плён палёту.
Словейка спешчана ласкай —
Безліч стракатых дабротаў!

Нават адзін пестуночак,
Сказаны добрай хвілінай,
Слоўца-свяцень, галубочак,
Аздобіць жыццё малінай.

Дробязь з кіпцюр, нягеглае,
Бы крапіва пякучая —
Слова злое, нявернае,
Да нематы балючае.

Весткі здзічэла заўюцца
Хмарай груганаў чорных –
Стратай-бядой адгукнуцца,
Процьмай слёз незлічонай…

Шлях, дзе ні рушыць—раздольны,
Коціць знішчальным навалам.
Слова, спыні ты, войны!
Гэта ж так многа і мала.

Ляці, не апалі крылы,
Стань наймагутнаю зброяй.
Ты – волат, жыць каб у міры,
А ні зрабіць яго мрояй.

 

Добавить комментарий

Этот сайт использует Akismet для борьбы со спамом. Узнайте как обрабатываются ваши данные комментариев.